Translate

2 Aralık 2012 Pazar

Bir de Baktım ki Herkes Aynı Hayatta


Kolumu uzatınca tutabileceğim bir uzaklıkta her şeyi paylaşabileceğim bir insan olsun diğerlerinin hiçbiri olmasın istiyorum!

Bunu bazen şaka falan değil ciddi ciddi istiyorum. Ama tabi öyle bir insan olmadığı için hayatımda hiç kimseye defol git diyemiyorum. Herkes ister ama zaten değil mi? Yanılıyor muyum yoksa?

Bazen çok sinirli oluyorum mesela. Herkes, yapılan her şey bana batıyor. Hiç kimse olmasa keşke falan diye düşünüyorum. Ama yok çok sürmüyor çünkü ne yapacaktım ki tek başıma, sinir olacak bir şeyim bile olmazdı diye düşünüp bundan vazgeçiyorum.

Bu aralar kitap okuyamıyorum çok sık. Yani önceden hafta da 2 kitap filan bitiriyordum ama şimdi kısacık, tek gecelik bir kitabı 3 gündür okuyacağım diye can çekişiyorum. Aslında her şey bu yüzden. Hani insanları rahatlatan bazı şeyler vardır. Mesela şarkılar ya da ne bileyim bir film, başka biri için başka birinin sesi, kokusu... Çoğaltılabilir. Benim için üç şey var: Birincisi kitaplar, çünkü farklı diyarlara gidiyorum ve gerçeğin olmadığı bir yerde her şey daha güzel. İkincisi oyuncak ayım Aqua... Kendisi en büyük dostum olur! Üçüncüsü ise şarkılar. Ama tabii her şarkı değil. Mesela Teoman'ın söylediği her şarkı; çünkü onda rahatlatan şarkı değil. Şarkı aslında bahane. Teoman'ın sesi beni mutlu ediyor ve rahatlatıyor. Sonra mesela Bülent Ortaçgil... Adam huzur vermek için var sanki. Ya da ne bileyim MFÖ falan. Bu üç ismi her ruh halinde dinleyebilirim. Mutsuzken de mutluyken de bana destek olurlar. Benimleymişler gibi, içimdeymişler gibi... İyi ki varlar!!!

Destek olmak deyince aklıma burç yorumları geldi. Herkesin hayatında olur bence böyle bir dönem. Yani "burç meraklılığı sendromu". Yani illa insanın burçlara merak salmış olması gerekmiyor ama ben bu durumun ismini böyle koydum. Neymiş efendim o? Hemen açıklayalım: Destek arama durumu. Nasıl yani? Şöyle ki yalnız hissetiğiniz bir dönemdesiniz diyelim. E ama bu hayat öyle yalnız hissetmekle de hiç çekilmiyor. Sizin gibi olan insanların varlığı ise size iç rahatlık veriyor. Ve tesadüfen karşınıza bir burç yorumu çıkıyor. Kendi burcunuzun yorumu. Okuyorsunuz ve bir bakıyorsunuz işte aynı siz! "Aa! Nasıl yeni?" Diye şaşırma ünlemleri ve sorular geliyor arkasından. O an anlıyorsunuz ki siz bu hayatta yalnız falan değilsiniz. İşte ondan sonra yalnız olmadığınızı hissedip mutlu olmak için düzenli olarak burç yorumu okumaya başlarsınız. Yalnızlığınız geçinceye kadar sürer bu dönem. Sonra kendiliğinden unutulur zaten. Hatta ve hatta saçma sapan şeyler gibi gelmeye başlar bir zamanlar vakit ayırdığınız bu kıymetli uğraş. Çok az insan vardır hayatını burçlara göre yönlendiren. Diğer hepsinin burç okuma merakı ise budur işte. Hani bazıları insanlar kendilerini ifade edemediği için ya da bunlara inandığı için okuduklarını düşünürler ya işte asıl sebebi yalnızlıklarını gidermektir. Ve aslında bunları söyleyen insanlarda mutlaka bir zaman dilimi içerisinde aynı şeyleri yaparlar. Ama farklı şekillerde... Mesela sözlüklere katılırlar yazar olarak, sivil toplum örgütlerine girerler yeni çevre edinmek için, forum sitelerindeki tartışmalara katılırlar, blog yazarlar... İnsanlarla iletişime geçebilmek için mutlaka bir çabaları vardır sonuç olarak. Fark etmez hepsi aynı şeydir. Birinci anlattığımı genelde bayanlar tercih ederken ikinci anlattığı ise erkekler tercih ederler. İkisi de bunu durumun farkına varmadan yaparlar. Huzur bulmak için...

Peki ben hangisini yapıyorum? Yıllar önce ilk olarak blog yazarak başladım yalnızlığımı giderme çabalarına. Sonra bu beni uzun bir süre idare etti. Onun da yetmemeye başladığı bir zamanda burç yorumlarına merak saldım. Şimdi artık ondan da sıkıldım. Denk gelirse okuyorum denk gelmezse aklıma bile gelmiyor. Yeni favorim forum siteleri... Bakalım ondan sonra ne bulacağım. Zaman gösterecek...

İşte insan yavrucukları hayat böyle... Aslında hepimiz için aynıdır ama biz farklı pencereden baktığımız için fark edemeyiz. Asla unutmayın; yalnız değilsiniz! =)

7 yorum:

  1. içimi okumuşsun :)
    2 sevdiğim müzik adamını da seviyorsun ne diyeyim :)
    Benim blogum olmasa yalnızlıktan ölürdüm sanıyorum orası benim kolum bacağım :/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. benim Teo'ya karşı hissettiklerim sevgiden öte biraz =) aşk gibi diyeceğim ama bunun gibisi mi olur? Yok olmaz o yüzden doğrudan aşk! =)

      Aynen ya blog demek her şey demek. Çocuğum gibi hissediyorum artık...

      Sil
  2. Senin yazılarındaki bu şirin anlatıma bayılıyorum küçük kız.. Sen yazmaya devam et bu ablacığın (teyzeciğin de olur) seni okur..Kocaman öptüm seni..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim Vuslat Ablam!! =) bende seni öpüyorumm =)

      Sil
  3. yaaaa forum burç blog filan tamam boşveeeer okul hedefine üniversiteye odaklan bişiciğin kalmaz.
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Haklısın =)
      Ama zaten test çözmekten isyan ettiğim bir anda yazmıştım bu yazıyı =) Yoksa çalışıyorum, çalışmak zorundayım! =)

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...