Translate

20 Ekim 2012 Cumartesi

21 Aralık


Birileri Dünya'nın sonunun geldiğini söylüyor. Gelmiyorsa bile bu gidişle getirecekler zaten. Ha bu arada o birilerinden biri benim. 22 Aralık doğum günüm olunca Mayalara çok kızdım tabi. Şu kıyamet midir nedir o 23 Aralık'ta kopsa olmayacak mıymış? Son bir bayram daha görseydim, son kez mutlu olsam ne olurdu yani? Çok mu şey istiyorum? Amaan ya! Zaten bir gün ölmeyecek miyiz?

Zaten ölüm dediğimiz şey ne ki? Biliyor muyuz? Hayır. Sadece öldü dediğimiz o insanı bir daha göremediğimizi biliyoruz. Bütün bilgimiz bundan ibaret. Ya zaten ölüysek ve ölüm dediğimiz şeyle aslında diriliyorsak? Ya da boyut değiştiriyorsak? Ya da farklı bir evrende kaldığımız yerden devam ediyorsak? Ya reenkarnasyon gerçekse? Ya zamanda birer yolcuysak? Ne bileyim işte bir sürü ihtimal çoğaltılabilir. Bu düşündükçe ilerler. Biz en basit olanından bir dine inanıyoruz ve o din bize ne diyorsa düşünmeden kabul ediyoruz. Hatta öyle saçma ki inandığımız dinin ne olduğunu bile sorgulamıyoruz. Fazla gelenekçilik olduğunu düşünüyorum ben bunun. Ne duyduysak öyle gelmiş öyle gidiyoruz işte. Hem hani enerji yok olmazdı? Eee, biz ölünce o ismine ruh dedikleri enerjimiz nereye gidiyor? Hani cennet, cehennem? Enerji yanabilir mi? Açıklayabiliyor muyuz? Hayır. Bildiklerimizle zaten bu imkansız gözüküyor. Metafizik diyoruz açıkyamadığımız noktaya.

Açıklayamayacağımız daha o kadar çok şey var ki...

Hani ben 22 Aralık doğum günüm falan diye yakınıyorum ya ne biliyorum 1 saniye sonra hala yaşıyor olacağımı da aylar sonrası için söyleniyorum? Bilmiyorum işte ama bu da benim şımarıklığım. Hoş görün.

Bu yüzden şu an mutlu olmalı bence. Her şeye rağmen. Gülmeyi öğretmeliyiz kendimize. Ve içimizde biriktirmeden hiçbir şeyi hemen söylemeliyiz ne varsa. Mesela benim şu an çok özlediğim insanlar var. Evet gerçekten de var. Ve ben cesaretimi topladığım noktada onlara bunu söyleyeceğim. Umarım o kadar vaktim olur. İçimde kalması kadar acıtan başka bir şey de yok. Sonuç vermeyecek olsa bile ben sadece söylemeliyim. Vaktim 21 Aralık'ı bulmadan...

2 yorum:

  1. dedim ya sen ermişsin bu yaz :) çok hoş ifade etmişsin yineee.
    :)
    ve son sözlerin ne önemli di mi.
    özlediğimizi sevdiğimizi söylemek.
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yazın çok uğramadım falan ama boş da geçirmedim işte. Aydınlanma yaşadım =)

      Teşekkür ederim =)

      Sadece özlediğimizi ya da sevdiğimizi söylemek değil bence mesele. Sevmiyorsak ama sevmediğimiz kişiye yakınmışız gibi yapıyorsak onu da söyleyebilmeliyiz mesela. Yalansız olmalı hayat. Birikmemeli hiçbir şey içimizde. Birikirse patlarız çünkü. Hangimiz olursak olalım patlarız. Ve patlamamız konuşmamızdan daha kötüdür. Çünkü o zaman yalanlarımız da ortaya çıkar. Oysa en baştan dürüst olsak her konuda ne güzel...

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...