Translate

30 Ağustos 2012 Perşembe

Bir Nefes Başlatıyor Her Şeyi


Bir nefes alışla başlıyor her şey. En unutulmaz mutluluklarda öyle en derin yaralarda. Aşk da nefret de... Bir gülümsemeyle bahar geliyor hayatımıza. Ve bir öfkeli bakışla kızıyoruz hep. Bir gün içimize çektiğimiz hava bize enerji veriyorken diğer gün kalbimize yükleniyor. Bilemiyoruz ne zaman ne olacak. Akışına bırakmadığımızı ve ipleri elimize alıp kontrolü sağladığımızı düşünsek de aslında zaman karşımıza ne çıkarırsa onu yaşıyoruz. Ne yaparsak yapalım geleceği belirleyemiyoruz.

Zaman bazen bizimle oyun oynuyor bazen dalga geçiyor, gülüyor, eğleniyor bazen en büyük yoldaşımız oluyor. Sonunu bilmediğimiz bu yolda önümüze çıkan yol ayrımlarında her zaman durup düşünemiyoruz, aslında doğruyu görmek için yapmamız gerekse de bunu vaktimiz olmuyor işte. Kaçamak çözümler üretiyor ve en kolayını seçiyoruz. Sevmek en kolayı ya da gitmek. İkisi de bir kaçış işte sadece. Kendimizi bilmeden yaptığımız delilikler.

Bir şarkıda ya da bir filmde buluyoruz kendimizi. Her anını hissediyor, yaşıyor ve kıyaslıyoruz. Bizim olmayan hayatları bizimmiş gibi hayal ediyoruz. Bazen en mutlu kişinin kılığına girip mutlu rolü yaparken bazen yalandan ağlamak bile gerekebiliyor. Dürüst olmak olunca söz konusu orada duraksıyoruz. Biz kendimize bile dürüst olamıyoruz aslında. O kadar hızlı yaşıyoruz ki ne kendimizi anlamaya fırsatımız oluyor ne de çevremizdeki insanları. İşte bu yüzden durup dinlendiğimiz her bankta ciğerlerimize batan çiviler oluyor. Kendi ellerimizle yerleştirirken onları oraya farkına bile varamıyoruz. Bu yüzden hep bir önceki yaranın üstüne bir yara daha açıyoruz. Sonra bir de zamanı suçluyoruz. "Zaman yaralarımızı durmadan kanatıyor." diyoruz. Ne aptalız!

Hadi yine de vazgeçmeyelim doğru bildiklerimizden. Ne de olsa değiştiremeyeceğiz düşüncelerimizi. Farkında olsak bile bu gerçeğin işimize gelmeyecek böyle yaşamak. Biz yine kolaya kaçacağız. Bu yüzden en iyisi zaman yaralarımızı durmadan kanatsa da biz zamana karşı durmadan direnmeliyiz. Kendi koyduğumuz çivilerin ciğerlerimize batmasına izin vermemeli ve yola ne olursa olsun devam etmeliyiz. Yaşamak için nefes almaktan daha fazlasını yapmalıyız!

Mutlu olmayı öğrenmeliyiz!

5 yorum:

  1. vay beeeee tatilde filozof olmuşsun.
    güzel ve bi de haklısın ki.
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Korkarım şımaracağım!! =) Teşekkür ederim canım =)

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...