Translate

29 Haziran 2012 Cuma

Vay Bee !!!


Nereden başlanır, ne denir hiç bilmediğim yazılardan biri olacak. Hem önemli hem de önemsiz mi ne diye düşündüğüm, hem son noktaya kadar eğlendiğim hem de üzüldüğüm, hem deli gibi gülüp hem de ağladığım, hem zıp zıp zıplayıp hem de ölü gibi yattığım enteresan bir gece geçirdim.

Neyse şimdi o geceyi anlatasım hiç yok. Çünkü zaten benim aklımdan silinmeyecek. Uzun uzun her anı yazarak vakit kaybetmeyeceğim.

Ama zamanın ne kadar çabuk geçtiğine değinmeden edemem galiba. Yıllar bitip gidiyor ve biz yaşlanıyoruz. Biz büyüdükçe dünya küçülüyor. Sadece yıllar olmuyor bitip giden biz de bitip gidiyoruz. Kendi hafızalarımızda muhteşem tarihi anıtlarla beraber yok olup gidiyoruz. Hafızalardan ve dünyadan.

Gece bir ara pistte oynarken etrafıma baktım. Hatalarımı ve doğrularımı gördüm. Üzdüklerimi ve üzüldüklerimi gördüm. Ama o an herkes orada beraberdi işte. O an boş geldi her şey. Her şey amaçsızdı. Yaşamak da öyle gibi görünüyordu. Ama kesin sonuca varmak için deneyip görmek gerekiyordu. Beklemekten başka yapacak bir şey yoktu. Beklerken her şeye rağmen ben mutlu olacağım dedim. Evet! Dün buna karar verdim. Ve o andan sonra eğlenirken kendimi engellemedim. Her şeye rağmen mutluluk zirve yapmalıydı ve yaptı. Tüm yorgunluğa, yürüyememe rağmen. Ayaklarımın altı hala acıyor ama olsun. Bir daha olsa bir daha yaparım. Pişman değilim.

İşte tüm mesele bu.

Yayında ve yapımda emeği geçen herkese teşekkürler.

=))) 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...