Translate

13 Haziran 2012 Çarşamba

Ölüme Uzanmış Kollarım



Uzun zaman olmuştu bu kadar erken kalkmayalı. Sıcaktan mı yoksa kalbimin atarken göğüs kafesimden dışarıya çıkmayı planlamasından mı bilinmez ama uyuyamıyorum. Nefes almak zor geliyor... Büyük bir oyunun içindeymişim gibi geliyor.Bu oyuna alet oluyormuşum gibi geliyor. Korkutuyor bu düşünce beni.Kötülük gibi geliyor. Pis işleri sevmem. Güven veren ve memnun bırakan işler yapmalıyım ben hep. Ama, ama... Ama sanki bu sefer istemesem de en sevdiklerimin canını acıtıyormuşum gibi fena acıyor kalbim.


Yok öldürecek o beni, hissediyorum. Çarpıp çarpıp aniden duracak. Kalacağım öyle birden. Önce bütün yaşamım bir film şeridi gibi gözümün önünden geçecek. En mutlu ve en mutsuz anlarım... O an son nefesimde bakacağım ki hepsi sensin. Ama nafile... Geç kaldım farkına varmakta. Sonra karşımda ruhumu götürmeye gelmiş bir melek göreceğim. Direnmeyeceğim ona. Kendimi teslim edeceğim. Ve sonra birden cansız bedenim boş bir çuval gibi yığılıp kalacak olduğum yere. Sonra tekrar bakacağım dünyaya Cehennem'e giderken arkamı dönüp ve, ve bir tek seni özleyeceğim.

1 yorum:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...