Translate

2 Haziran 2012 Cumartesi

31 Mayıs 2012 - Perşembe

(Fotoğraf Kastamonu Üniversitesi'ne ait. Kıyafetler bizim okulunkine benzediği için bunu tercih ettim. Yani bize ait değil.)


Immm...


Güzel bir hatıra yazısı olmalı bu. Lise'nin son hatırası. NAL'dan mezun olmanın hatırası...


Evet işte bitti okul. İlköğretim'in mezuniyet gecesi daha dün gibi hafızamda. Çok unutkanımdır da hani aslında... Ama zaman hızlı. Ve ne ilkler unutuluyor ne de sonlar... Daha dün gibi sanki okula ilk girdiğim gün. İlk kez kapıdan girerken içeriye daha önce defalarca girmiş olduğum o bahçe (oyun oynamak için), binlerce kez önünden geçtiğim o yol ilk defa o kadar farklı gelmişti gözüme... Şimdi de ilk defa bu kadar evim gibi olduğum bir yerden ayrılıyorum. Kocaman mutluluk verici. Ve kocaman hüzünlendirici...


Orası Nazilli Anadolu Lisesi.


Farklı ya... Anlatması bile farklı. Hem içim kıpır kıpır mezun oluyorum diye hem de dokunsan ağlayacağım sanki aynı sebepten. O kadar çok alışmışım ki...


Her şeyin ilki benim için o okul. Hayata attığım ilk büyük adım.


İlk dostluklarım, ilk nefretlerim, ilk aşklarım... Hep ilk işte... Hayatıma yalanın girdiği ilk yer... İlk gözyaşım... Saydıkça hep bir fazlası geliyor aklıma. Çok özleyeceğim...


...


Neyse, gelelim hadi o geceye:


Hafızama tüm unutkanlığıma rağmen silinmeyecek bir akşam çakıldı. Kuaföre gittiğim ilk andan itibaren her şey saniye saniye aklımda. Heyecan bile yaptım. Ama sonra, tam o büyük yürüyüş sırasında tüm heyecanım gitti. Sanki daha önce binlerce kez aynı şeyi yapmışım, çok alışıkmışım gibi. Heyecanın sebebi ilk defa mezun olmamdı. Ama sonra geçmesi; orası benim evimdi. Neden heyecan yapıyordum ki? Ben o okulun tüm koridorlarını mavi kareli battaniyeye benzeyen devasa bir şalla dolaşmamış mıydım? Bahçedeki çimlere ben yatıp uyumamış mıydım? Etrafta deli deli koşup sesimin tüm iğrençliğine rağmen ben şarkı söylememiş miydim? Bana yabancı olan ne vardı ki orada? Birkaç veli mi? Hiç aldırmam ki ben onlara. Orası benim okulum. Yok okulum değil, evim.


İşte şimdi bu yüzden üzülüyorum. İnsan alıştığı evden ayrılırken yeni taşınacağı yeri yadırgayıp eskiyi özlemez mi? Ben özlerim, hem de daha taşınmadan bastı bana onun stresi...


Rezil olmak bile zevk verir mi insana ya?


Sırf merak gidermek için bir yangın alarmıyla oynarken alarmı çalsanız hiçbir şey olmamış gibi her şey rutin devam eder mi? Eğer NAL'da okuyorsanız devam eder. (Tabi bunu yine de denemeyin çünkü disiplin suçu. =D)


Ben yine asıl konudan uzaklaştım galiba. =) Neyse... Ne diyordum? Hah, heyecan. Geçti işte. Sonra uzunca devir teslimdi zarttı zurttu bir sürü şey. Tabi bu sırada biz arkada fotoğraf çekiliyorduk ailelerimizle, arkadaşlarımızla falan. Fotoğraf çekilirken sırıtmaktan çenem ağrısa da hiç gülermiş gibi yapmadım. Hep gerçek güldüm, hepsi doğaldı. Hep güzel geçti. Bir dolu güzel anım oldu.


...


Sırada başarı belgelerini almak vardı. Diploma veriyormuş havasına sokup bize başarı belgesi verdiler. =D Neyse o sırada ismimin okunduğunu da geç duydum sonradan koştum gittim aldım. =D Ama o bile güzeldi. Zaten her şey güzeldi...


Sonra şarkılarla coştuk, eğlendik. Sonra kepler havaya!!! Geri teslim edileceği için havada bir kep kaptım. Akıllıcaydı. Ama tabi bir sürü kişi zaten böyle yaptı. Yanlış anlaşılmasın kendimle övünmüyorum.


Sonra yine fotoğraf çekilmeye devam ettik. Sonra da eve geldik. O günün büyüsü bozulmadan bittiğine çok seviniyorum. Çünkü bir daha hiç öyle olmadı, olmayacak, büyüsü ertesi güne kalmadı, kalmazdı zaten, biliyordum, biliyorum...


Umarım üniversiteden mezun olmak da böyle güzel olur...
 Amin. =)


(Günlük aldığımdan beri burayı boşluyorum, üzgünüm.)

6 yorum:

  1. Canımmm Allah üniversiteden mezun olduğunuda göstersin hadi benim az kaldı son 2 :)artık 3 oldum sayılır :D aslında 4 olmalıydım ama onu boşverelim :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnşallah canımm yaa =)) olur gider o boş ver =D Allah sana da göstersin üniversite mezuniyetini =)))

      Sil
  2. bu yazını okudum. diğer yazılarına baktım. blogunu ne güzel dizayn etmişsin. müziklerin de güzel.
    ama kayboluyosun anladığım kadarıyla.
    günlüğünü yaz tamam ama ne bileyim işte ortaya çıkarsan bana haber ver olur muuu.
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yoo kaybolmuyorum =) sadece yazabileceğim şeyler yok aklımda, olduğunda yazarım yine. Ayrıca çok teşekkürler =)

      Sil
  3. Liseden mezun olalı tam 2 sene olmuş, verilen o sembolik diplomanın heyecanı bile bir başkaymış.

    Lisemden daha kötü kampüsü olan bir üniversiteye düşünce anladım.

    Dilerim dilediğin üniversite gelir. Mezuniyetin de kat be kat bundan daha güzel olur. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Umarım canım, çok teşekkür ederim =)

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...