Translate

30 Ocak 2012 Pazartesi

Hayat Hata Götürmez


Yine uzun bir aradan sonra tekrar yazıyorum...

Uzun zamandır yazmamamın sebebi hayatımın durağanlığı ve bilgisayarı açmaya üşeniyor olmamdı. Bugün zaten açıktı o yüzden yazabiliyorum yoksa ben yine üşenirdim.

Neyse boşverelim, fasa fiso bunlar... Gelelim konumuza:

Aslında nasıl ifade edebilirim şu anı tam olarak bilmiyorum. Zaten bir tarifi de yok. İçim hem kıpır kıpır hem de bir o kadar durgun. Kalbim hem deli gibi çarpıyor hem de sanki hiç atmıyor. Hem kahkahalara boğulup gülmek istiyorum hem de hıçkıra hıçkıra ağlamak. Hem sonsuz bir sessizliğe bürünmek istiyorum hem de avazım çıktığı kadar bağırmak. Hem uyuyup hiç uyanmamak istiyorum hem de hiç uyumamak. Hem unutulup yok olup gitmek istiyorum hem de hiç unutulmamak. Kısacası öyle büyük bir karmaşanın içindeyim ki... Öyle büyük bir ikilemdeyim ki...

Akışına bırakayım dedim, o da olmadı. Yapamadım. Bana göre değilmiş akıp gitmesini sağlamak; geç de olsa anladım. Tabii pişmanlıkla oldu bu; orası ayrı...

Neye yarar değil mi şimdi pişman olmak? Her şey olup bittikten sonra... Ne kurtarır ki bu durumu? Hiçbir şey...

Aslında galiba pişman da değilim. Yani keşkelerim var ama pişmanlık bunun tam karşılığı değil. Olmasını istemediğim bir şey yapmadım. Sadece elimden kayıp gidenlere canım yanıyor, o kadar. Düşünüyorum, tutmak istesem gitme desem kalır mıydı diye; hayır hayır, daha hızlı giderdi. Ama böyle susup her şeyi kabullenip ezikliği yaşamak mı daha iyi, hayır o da değil. Olay ne peki? Hata nerede? Yıllar yıllar öncede. Artık düzeltilemeyecek kadar geride... Ve ben o treni çoktaaan kaçırdım.

Şimdi bazen gerçek, bazen yalan da olsa hep gülüyorum. Mutlu olmayı hak ediyor muyum, bilmiyorum ama yüzüm gülmek zorunda, buna eminim. Dik durmak, dik yürümek ve hep gülmek zorundayım. Ve kötü duasını üzerimden eksik etmeyen onca insana rağmen güçlü olmam şart. Bunu kendim için yapmalıyım.


Meraklılarını: Ne oldu? Niye böylesin? diye soracaksanız hemen açıklayayım: Ben de bilmiyorum. Ama bu yazı ve yazının eklentileriyle aslında açıklamaya çalıştım.


EK 1: İçimden Sesler

EK 2: ipekTo Twitter'da

EK 3: Yazının başındaki fotoğraf.

4 yorum:

  1. duygu karmaşası yaşamak çok kötü ya bir de o duyguları gizlemek zorunda olmak :\ yakında düzelmesi dileğiyle :) bu arada Death Note'u çok sevdiğimden dolayı yazı resmin beni rahatsız etti özür dilerim :P

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim =) Ayrıca Death Note'u bende çok seviyorum ama anlatmak istediğimi ifade eden bir resimdi galiba =)

      Sil
  2. Bebeğim Tumblr dan seni takibe aldım :) Şu resmi görünce anlatmak istediklerinin bu olduğundan emin değilim biraz sanki erotik gibi dikkatli bakınca ..Tabii bilemiyorum..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Biraz öyle gibi dikkatli bakınca.. Nasıl anlatsam ki? Bilemedim... =/

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...