Translate

6 Kasım 2011 Pazar

Özledim...


Özledim aslında... Hem de çomçoook özledim. Bakma güçlü duruşuma, gülen yüzüme... Ben yine maskelerin arkasında gizleniyorum... Ama bunu yapmak zorunda hissediyorum. Bunun başka bir yolu yokmuş gibi geliyor. Ve kalbime söz dinletemeyince beynimin derinliklerinde bir buz dağı yarattım; kendimi senden uzaklaştırabilmek için. O buz dağı beni sana karşı koruyor. "Ne yapabilirim ki sana?" deme sakın... Sen bana her şeyi yapabilirsin... Bunu kötülük anlamında söylemiyorum. Sana kolayca teslim olabileceğim için diyorum...

Her gece seninle uyuyorum ben. Gözlerimi kapattığım her an sen varsın yanımda. Hatta gözlerim açıkken bile. Geçen gün derste uyurken bile sen vardın yanımda. Çok uzakta değildin gerçekte de aslında... Ama daha yakın olmanı istememden olsa gerek sıraya kafamı koyup uyuduğum o an da benimleydin... Her güzel rüyamda olduğun gibi... Bak çok enteresan bir olay daha anlatacağım. Bu hem de daha bugün oldu. Sabah kahvaltıda ben kendi kendime sırıtıyormuşum. Ama farkında değilim. Daha sonra annem ne düşündüğümü sordu; ben ilk başta soruyu anlamadım tabi. Sonra niye gülüyordun dedi. O an fark ettim. Ben "yine" seni düşünüyordum.

Daha bir sürü olay var aslında bunlara benzer. O kadar çok ki anlatmakla bitmez. Ve bu duruma ne yaparsam yapayım engel olamıyorum. Bazen içimdeki sadiste uyup kötü kötü, şeytani şeyler düşünüyorum sonra o düşündüklerimin gerçek olduğunu düşünüyorum daha sonra üzülüyorum...

Daha ne diyebilirim bilmiyorum, çok fazla söze de gerek yok galiba ama özledim işte ya...

2 yorum:

  1. Melankolik hallenmeler...
    Ayrıca bu yorumların niye beğen butonu yok ki?!

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...