Translate

17 Kasım 2011 Perşembe

MANTIĞIM vs. DUYGULARIM


Nasıl anlatılır, bu içimde bulunduğum duruma ne denir bilmem ama çok normal günler yaşadığıma inanmıyorum. Zaten başka kimin bu kadar inişli çıkışlı bir hayatı vardır ki? Bir insanın bir gün önce hissettiği şeyle diğer gün hissettiği şeyler arasında ne kadar büyük farklar olabilir ki?

Değil büyük farklar uçurumlar bile olabiliyor işte. Hatta tam zıt şeyleri bile hissedebiliyor insan.

Mantığım direniyor demiştim ya korkarım yenik düşmek üzere... Korkarım iki gün önce ahkamlar kesen mantığım bugün duygularımın yoğun baskısına daha fazla direnemeyip savaşı bıraktı ve teslim oldu...

Ee peki şimdi ne olacak?! Ben şimdi ne yapacağım?!

Mantığım tekrardan taarruza geçmezse korkarım bu durum daha da kötüye gidecek benim açımdan...

Ama aslında mantığımın yenildiğine çok da şaşırmamak gerekir. Çünkü zamanlama mükemmel yani... Böyle bir zamanlamayı bir insan nasıl bu kadar mükemmel ayarlayabilir bilmiyorum ama cidden süper. Al şimdi başına derdi! Hadi bakalım bu sefer durumu nasıl değiştireceksin?! Nasıl geriye çevireceksin?! Bunları soruyorum kendi kendime ve verebildiğim tek cevap "Bilmiyorum..." oluyor. Ne olurdu iki haftacık sonra olsa tüm bunlar? Olmaz mıydı yani?.. Olmazdı tabi eğer olsaydı mantığımı öyle güçlü bir ordu haline getirmiştim ki... Duygularımın bütün zayıf noktalarının koordinatlarını da biliyordu üstelik. Ama benim açımdan yanlış zamanlama!..

Ne yaparsın, yanlış zamanlama işte... Yapacak bir şey yok şu an için. Varsa bile ben bilmiyorum... Bir süre böyle idare etmeyi deneyeceğim. Belki buna da alışırım...

Alışırım diyorum ama alışamam gibi geliyor. Benim gibi bir insan buna nasıl alışır bilmiyorum ve hiç de mantıklı gelmiyor. Ve zaten mantığım doğru yolda olmuş olsaydı şu an büyük ihtimalle bunları yazmıyor olurdum.

Ve o mükemmel bilinçaltım. Ben seni en son oradan kovmuştum ve iki üç gün tam yok olmuştun ortalıktan işte yine başa döndük. Dün gece boyunca toplam altı kez uyandım. Bir gecede altı ayrı rüya! Ve bir de üstüne üslük sabah alarmım çaldığında beni yine bir rüyadan uyandırmıştı yani aslında altı da değil bir gecede tam yedi rüya gördüm. Uu uuu!!! =O Ben ne ara uyudum?! Hiçbir fikrim yok. Çok tuhaf diyeceğim ama değil; bu rüyaların hepsinin birleştiği tek bir nokta vardı. Bil bakalım ne?! Aaa çok zor(!) bir soru asla bulamazsın cevabı. Tamam seni daha fazla meraklandırmayacağım. Tabi sensin!!! Çok zordu değim mi cidden tahmin etmek?! Eveeet öyleydi!!!

...

Stresten kendimi resmen yemeğe verdim. Normal bir insan bir günde benim yediklerimin yarısını bile yese mide fesatı geçirip ölür. Benim midem buna daha ne kadar dayanacak ona da şüphelerim var zaten ama yaşayıp göreceğiz. açıkçası şu an onu da pek fazlaca umursamıyorum...

Bakalım gelecek günler bana neler getirecek...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...