Translate

5 Eylül 2011 Pazartesi

Çelikten Bir İp


Sıkı sıkı tutunmaya karar verdim; hayata.

Bir örümcek ağı kadar sağlam olacak hayata tutundum ip. Beni ve üstüme yüklenen yükleri taşıyabilecek. Öyle sapa sağlam bağlanacağım işte.

Bugün tuhaf bir gün. Yaşamak istiyorum. Delicesine yaşamak istiyorum. Çılgınlık yapmak istiyorum. Risk almak istiyorum. Mutluluğun doruk noktasına varıp her şeyi boş vermek istiyorum. Delilik bu ya, seni istiyorum...

Bir hayalim var: Sadece sen ve ben. Bütün yüklerimiz, dertlerimiz omzumuzda hiç azalmayıp aksine artsa da; sadece sen ve ben.

Bir gün bir rüya görüyorum. Çok güzel bir rüya. O rüya umut ışıkları çaktırıyor kafamda. Ama sadece bir rüya işte; tutmak istersin tutulmaz, tekrar görmek istersin görülmez hatta bazen rüyalar bile kokar ama o koku tekrar alınmaz... Uyandığım ana lanetler yağdırıyorum. Sonra çok daha önce gördüğüm bir rüyayı hatırlıyorum, sana vermediğim papatyayı... Acaba sana o papatyayı vermemem sana değer mi katıyordu? Eğer değer katmıyorsa hatta hiçbir katkısı yoksa diğer tüm herkesten farkın neydi? Seni niye ayırmıştım? Cevap yok...

Hayata çelik iplerle bağlıyorum kendimi. Kalın ve çelik iplerle. Kopmasın diye çok fazla zorlamıyorum. Karar veriyorum; anı yaşayacağım! Bu kararı kaçıncı verişim bilmiyorum...

1 yorum:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...